Po autobusach przesiadłem się na samochód. Z tego punktu poruszania się Opola jeszcze nie znałem. Z początku skorzystałem z profesjonalnej nauki jazdy wirtualnej (Koniecznie zobacz filmy tego użytkownika: http://www.youtube.com/user/andykk9 – mistrzowskie opowieści o tym jak należy jeździć samochodem) później profesjonalnej i realnej szkoły jazdy. Jeżdżę sobie teraz po Opolu i odkrywam nowe zjawiska. Wiesz, że pięćdziesiątką po Opolu jeżdżą tylko Elki i autobusy? 50 km / h to zawrotna prędkość, a ciągle jestem wyprzedzany. Na ulicach pełno rakiet dookoła! Gdy na uliczce osiedlowej jadę 30 km /h to widzę jak ci z tyłu się wkurzają, że tak wolno. Ciężko mi było się do tego przyzwyczaić.Staram się tym nie przejmować, że wszyscy mnie wyprzedzają. Parę dni temu przeżyłem jednak szok. Oleską przy wieży ciśnień jest 40 więc jadę 40, nikt nie wyprzedza bo tu się nie da, więc jest ok. Skręcam w stronę Okrąglaka i już mnie wyprzedzają. Mijają mnie rakiety, niektóre z rykiem (rejestracje OKR, OST, SK). Przejeżdżam przez rondo i światła przy realu i wciąż mnie wyprzedzają chociaż jadę 50. Jadę dalej Sosnkowskiego w stronę Castoramy i nagle coś dziwnego – wszyscy przede mną zwalniają. Co za cuda? Przecież jadę 50! Po prawej przy przejściu dla pieszych zauważam szary słupek z okienkiem. Stoi sobie i patrzy na samochody, a wszystkie ładnie i grzecznie jadą pięćdziesiąteczką, nikt mnie nie wyprzedza. Niestety tuż przed rondem znów wyprzedzanko, Ozimską do Tesko wyprzedzanko, Nysy Łużyckiej to nawet bardzo szybkie wyprzedzanko, bo brak szarych wysokich słupków z okienkami? Jak wszyscy tak pędzą to się nie dziwię, że dziur tyle na drogach. Drogi są dla samochodów, a nie rakiet! Dla rakiet to się buduje wyrzutnie, takie jak na osiedlach poprzedzone ograniczeniem do 20 km / h.

Ale się rozpisałem. Nic dziwnego, Opole do niesamowita kraina pełna różnych zjawisk jak na przykład “Wlazłeś między wrony pędź tak szybko jak i one”. Ciekaw jestem czy gdyby namówić więcej osób do wyłamania się z PONADPIEĆDZIESIATKOWEGO prawa miejskiej dżungli na drogowym szlaku, to dałoby się ustanowić nową regułę: Nie trzeba mieć pięćdziesiątki aby jeździć pięćdziesiątką na terenie zabudowanym albo lepiej: “choćbym miał 70 lat to na liczniku będę trzymał się przed pięćdziesiątką” – to tak przy okazji pomysłu ograniczania dostępu do samochodów starszym osobom.

To tyle. Na wiosnę planuję przetrzeć parę bliskich szlaków za miasto. Czuję, że czekają na mnie nowe wiosenne podróżnicze odkrycia. Trzymajcie się ciepło. Na śnieżek nie narzekajcie, bo zima stara się posypać codziennie troszeczkę białego puszku aby było biało i ładnie. Na spacerki i korzystać! Ślicznie jest w parku ZWM. W tym roku na ścieżki nie sypali śniegu i jest tak miło pospacerować. Ślicznie jest wzdłuż Odry, ślicznie na Bolko, a białe drogi i ścieżki wcale nie są takie złe.

Pozdrawiam Was serdecznie,
W.M.

Architektura górali  implantowana do Opola wyzwala tylko pieśń kończącą polskie domówki:

Góralu wracaj do hal!

Gdzie ja takie cudo już  widziałam? Ach tak , w Żywcu!

(fot:  http://scifi.pages.at/vbaron/PL-Zywiec.html)

Napis na rysunku głosi, że z “pasji do detalu powstaje coś osobliwego”.

Rzeczywiście, bardzo osobliwa to budowla.

Mam pytanie: kto wydał pozwolenie na tę architekturę w Opolu?

Jakieś plemię Goroli Łopolskich?

Czy mamy dobry program ograniczenia niskiej emisji w Opolu?
oraz właściwe i skuteczne narzędzia służące do poprawy jakości powietrza?

Na zdjęciu: samochodowa emisja zanieczyszczeń widoczna na śniegu.

Jasne, że możemy.

———————————–

“Jak na spowiedzi mówię, mówię prawdę świętą,

Odkryłem największą pomyłkę ludzkości

Wszystkie mądrości w księgach zamknięto

Głupota pozostała na wolności.” – Marek Monikowski

Kolejny “yntelygentny” tekst pojawił się na łamach NTO.

Ja rozumiem, ze gazeta jest po to, aby się sprzedawała,  a przy pomocy zwykłej  informacji  tego się nie zapewnia. Trzeba więc  zamieszczać informacje odpowiednio spreparowane,  walcząc o rynek czytelniczy. Tekst „Koniec świata ekologów” , który umieszczony jest w Internecie nie posiada autora. Kto jest autorem? Tak mnie to ciekawiło, że pierwszy odruch nakazał mi lecieć po gazetę do kiosku. Na szczęście zapaliła mi się ostrzegawcza lampka: przecież na to właśnie obliczony jest ten artykuł, na zwiększoną sprzedaż NTO. Odliczenie do 10 spowodowało spadek adrenaliny i z całkowitym spokojem piszę, co następuje:

Autor tekstu (sądzę, ze mężczyzna ), nazwijmy go Redaktorem Yntelygentnym (RY),  postanowił zdemaskować kłamstwo o globalnym ociepleniu i oświecić czytelników. Spadł przecież  śnieg, za oknem mróz, a to niezbicie  znaczy że nie ma ocieplenia klimatu. Cały efekt cieplarniany można odwołać. Wpływu dwutlenku węgla na zmiany klimatu też nie ma.

Nie zamierzam przytaczać tu argumentów i badan naukowych, aby polemizować z tymi poglądami. Niech każdy sobie wierzy w co chce, to jego sprawa prywatna. Są i nikomu nie przeszkadzają wyznawcy płaskiej ziemi, kreacjonizmu i teorii geocentrycznej.

Ja jednak od gazety wymagam czegoś więcej, a mianowicie prawdy, czyli opisu rzeczywistości zbliżonego do obecnego jej stanu poznania. Od redaktorów oczekuję uczciwości. Dopraszam się też dyskursu w którym przedstawione są racje adwersarzy, dopuszczonych do głosu na równych prawach.

NTO natomiast manipuluje i to nie w imię wiary, że ocieplenia nie ma, tylko w imię taniej sensacji, która pewnie obliczona jest na zwiększenie  liczby sprzedanych egzemplarzy.

Nie wierzę bowiem, że Redaktor Yntelygentny sam jest przekonany o tym co pisze. Robi to wyłącznie z wyrachowania.

Niewiarygodne jest, aby dorobek naukowy 30 tysięcy naukowców nagrodzonych Nagrodą Nobla przeciwstawić opinii dwóch osób: emerytowanego profesora, lekarza i   prezentera prognozy pogody, po czym  wciskać  to , co mówią dwaj ostatni.

Nie wierzę, ze RY nie rozróżnia wycieku informacji od  ataku hakerów na pocztę naukowców.

Nie wierzę, że RY myli wczesne wątpliwości tychże naukowców, wynikające z interpretacji pomiarów i ich niedoskonałości, ze świadomym oszustwem. Nie wierzę, że Pan Redaktor  zapomniał dopisać o późniejszych seriach badań, co do których rzetelności  nie było wątpliwości.

Nie wierzę by RY nie miał świadomości, że teoria naukowa to nie jest religia i jedno z drugą nie ma nic wspólnego.

Nie wierzę, ze Pan naprawdę robi wyrzuty naukowcom, ze obiecali Panu szybkie topnienie lodowców, a teraz wycofali się z danego słowa. To niemożliwe, aby Pan był rozczarowany przesunięciem tej katastrofy na później.

Nie wierzę by RY używał nazewnictwa deprecjonującego  naukowców z IPCC oraz ekologów bez  chęci ośmieszenia tychże.

Żeby o czymś pisać, dobrze zapoznać się choćby z podstawami tematu.

Czego to zresztą w tym artykule nie ma! Niektóre sformułowania są tak nieprofesjonalne, że aż żałosne. Na przykład to: „Moda na tzw. biopaliwa przyczynia się do wzrostu cen żywności i głodu na ziemi, gdyż plantatorzy w wielu zakątkach świata wolą hodować rośliny dla przemysłu paliwowego niż spożywczego. Tymczasem produkcja litra biopaliwa jest dla środowiska bardziej szkodliwa niż wyprodukowanie i spalenie w silniku litra tradycyjnej benzyny czy oleju napędowego.” Skąd Pan  wziął te rewelacje, Panie RY?

Kończy się świat ekologów- taki jest tytuł tego artykułu.

Zatem sugeruje Pan, że ekolodzy mieli kiedykolwiek  jakąkolwiek władzę nad światem?

Panie Redaktorze świat ekologów się nie kończy. Świat ekologów dopiero się zaczyna.

Swój artykuł niech Pan przeczyta byłym już mieszkańcom Tuwalu lub Malediwów,  pierwszym uchodźcom  klimatycznym.;-) Utopią Pana w podwyższającym poziom wody oceanie.

Oto muzyka , w której duch Boba Marleya pozostaje żywy.

Grają muzycy różnych krajów, narodowości, koloru skóry i religii. W teledysku pojawia się na moment sam Bob Marley. Posłuchaj, bo CUDNE!

We don’t need no more trouble. Make love and not war!

Nie potrzebujemy wojen.Nie potrzebujemy kłopotów.

Z tego brązowego wiaderka, odpowiednią techniką łatwo wysypuje się odpadki. Ja robię to tak:

• Otwieram duży pojemnik.
• Odchylam w małym wiaderku klapę, a w drugą stronę uchwyt.
• Chwytam za koniec klapy i uchwyt i wysypuję zawartość do dużego pojemnika.
• Zamykam klapę w małym pojemniku, zamknąć w dużym i do domu.

Wiaderko wystarczy umyć dwa – trzy razy w miesiącu i wysuszyć (na balkonie).

Dużo trudniej wyrzuca się odpadki plastikowe. Zbieram je do plastikowej siatki a potem w śmietniku meczę się z ich wciśnięciem do kontenera. Niestety żółte kontenery przystosowane są jedynie do pojedynczych butelek. Te dwie dziury nie są dostosowane dla tych co sortują odpady w domu. Siatka z zebranymi plastikami nie mieści się w otworze, otwarcie całego kontenera jest trudne i niewygodne.

Za oknem zima, a ja polecam wakacyjne radiogramy z radia Plus: Od A do Z selektywnej zbiórki odpadów. Chyba przestawię się teraz na to radio.

W styczniu ub.roku Bielsko-Biała przystąpiło do “Porozumienia między burmistrzami”, tj. europejskiej inicjatywy zakładającej redukcję gazów cieplarnianych. W rocznicę tego wydarzenia, Rada Miasta uchwaliła wspomniany “Plan działań…”.

Największy potencjał redukcji emisji gazów cieplarnianych w Bielsku-Białej tkwi w racjonalizacji zużycia energii. Zakłada się wdrożenie wachlarza działań, jak: termomodernizacje budynków, wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii, poprawianie efektywności energetycznej systemów masowego transportu. W planie uwzględniono też modernizacje sieci ciepłowniczej, izolacje budynków mieszkalnych, wykorzystanie kolektorów słonecznych oraz modernizację taboru miejskiego przewoźnika.”   Chcesz przeczytać więcej – kliknij  TU

W Opolu mamy “pierwsze jaskółki”, które cieszą, lecz nie czynią wiosny. Wiwat  Szpital Wojewódzki na ul.Katowickiej.

My piszemy raz jeszcze: W Opolu potrzebujemy  programu efektywności energetycznej. Miasto Bielsko-Biała w ciągu roku może  ograniczyć emisje gazów cieplarnianych o ok. 6,2 tys. ton, a Opole?

Panie Prezydencie Opola, prosimy, niech Pan przystąpi do Porozumienia miedzy Burmistrzami*, w grupie raźniej!

——————-

* Porozumienie to polega na formalnym zobowiązaniu się  przystępujących miast do zmniejszenia emisji CO2 w stopniu jeszcze większym niż cele UE w tym zakresie, poprzez działania promujące racjonalne zużycie energii i wykorzystanie jej odnawialnych źródeł. (źródło: Europa.eu ).

Wg informacji na stronie Porozumienia, przystąpiły do niego oprócz Bielska-Białej następujące miasta: Warszawa, Dzierżoniów, Niepołomice, Raciechowice, Łubianka.

foto: 75% Polaków byłoby skłonnych zainstalować w swoim domu kolektory słoneczne, więcej…

Hura, hura, hura, jedziemy do Krakowa. Mała Mia, ja i  babcia Melania. Pociągiem o godz 9.08, z peronu 2. Trzy pokolenia na dworcu w Opolu + bagaże zredukowane do minimum, ale jednak trochę tego na 4 dni się uzbierało + wózeczek lekki, ale konieczny. Hura, hura, przyjechałyśmy taksówką, uprzejmy pan zostawił nas przed dworcem i…zaczynają się schody. Dosłownie i w przenośni.

Zaczynam kolejny odcinek serialu: jak przetrwać na dworcu PKP w Opolu i nie zwariować.

Schody nr 1, na odcinku “wejście-tunel”  toną w gęstej bryi, podobnie jak podziemne przejście, ale trudno, jest zima. Babcia waha się przed wejściem na schody w dół z ostrożności, Mia z obrzydzenia.

Zaczynam rozwiązywać łamigłówkę podobną do znanej z dzieciństwa: jest baca, owca i wilk oraz kapusta, jest dwumiejscowa łódka,  którą można przepłynąć rzekę. Jak przewieźć wszystkich na drugi brzeg rzeki? Wiadomo, że nie można zostawić na jednym brzegu wilka z owcą, a owcy z kapustą, a baca musi wiosłować, więc musi być zawsze przewoźnikiem. W łódce może znajdować się oprócz niego tylko jedna sztuka. Pomyśl w jakiej kolejności baca będzie przewozić swój dobytek.

Wybieram wersję: sprowadzam babcię (Mia drze się na górze) wracam po Mię, znoszę po schodach  Mię, bagaże stoją na górze (babcia zostaje z Mią) , wracam po bagaże i wózek. Opadam z sił.

Idziemy wzdłuż tunelu, na którego końcu czekają nas kolejne schody (nr 2). Powtarzam wyczyn wnoszenia po schodach w zmienionej kolejności: Mia pierwsza (drze się na górze), potem bagaże, potem Melania. Obliczam, że każde schody osobiście muszę pokonać 5 razy. Dobre na wysmukłą linię, co?

Kupuję bilety, w kasie nic nie wiedzą o ewentualnym spóźnieniu pociągu, idziemy do kanciapy, która udaje poczekalnię. Mia się drze, że tu śmierdzi. Rzeczywiście. Zapach zapewnia jeden pan, może jest to osławiony w forach internetowych  Pan Kupa?

Babcia Melania snuje wspomnienia z dawnych czasów. Czasy się zmieniły. O poczekalni dla matek z dziećmi, pokoju do ewentualnego przewijania niemowląt nikt nie słyszał. Zanikło także wspomnienie o świetlicy dla dojeżdżającej młodzieży.

Mia drze się, że chce kupę, pewnie pod wpływem zapachu.

Jest jeszcze dużo czasu do odjazdu  pociągu, idziemy do toalety. Toaleta zamknięta, pani pisuardessa jeszcze o tej porze nie pracuje. Nie ma gdzie zrobić kupy. Po prostu o tej porze nie ma takiej możliwości. I już. Błagam Mię, aby wytrzymała do pociągu, niestety chyba jej się nie udaje. Dodajemy zapach do zapachu.

Mamy trudny odcinek drogi na peron 2.: schody(nr 3) w dół i schody w górę(nr 4). Dla mnie kolejne 10 wejść. Może można przejść górą po torze 1. peronu 1. na peron 2. ? Nie można!

Pokonuję schody metodą jak wyżej. Ostatnie stopnice z niewybrednymi słowami.

Pociąg przyjeżdża zgodnie z planem, uff.

Jedziemy do Krakowa, padam w przedziale ledwo żywa.

Schody  są chyba z XIX wieku. Pomyśleć, że do tej pory nikt nie wpadł na to, aby ułożyć na nich jakąś platformę pełniącą rolę pochylni dla bagażów i łagodnego zejścia dla podróżnych. I zorganizować kontrolowane przejście po torze peronu 1. dla niepełnosprawnych, matek i starych ludzi. Kolejarze, pomyślcie trochę!

Schody, schody , schody, ♫ ♫ ♫ ♫  jak w Casino de Paris...Na dworcu w Opolu grali już opolscy filharmonicy,  teraz pora na  rewię.

Schody do nieba  w  opolskiej szkole przetrwania

Wniosek: jeśli nie jesteś Pudzianem, a  jedziesz gdzieś z dziećmi lub ludźmi starszymi, jedź samochodem i olej kolej (opolską). Jeśli chcesz zrzucić parę kilogramów, nie pakuj na siłowni, lecz  wybierz się koleją w podróż z rodziną.

]]> http://eko.opole.pl/?feed=rss2&p=6414 1 http://eko.opole.pl/?p=6375 http://eko.opole.pl/?p=6375#comments Thu, 04 Feb 2010 10:29:26 +0000 Big Sister http://eko.opole.pl/?p=6375 SŁOWACKI: “Jest u nas kolumna w Warszawie,
Na której usiadają podróżne żurawie,
Spotkawszy jej liściane czoło…”
REDAKTOR: Kto tam siada?
SŁOWACKI: Żurawie, a waść niech mi co chwilkę nie wpada!
“Spotkawszy jej liściane czoło wśród obłoka,
Taka zda się odludna…”
REDAKTOR: Toć żuraw nie sroka,
Na kolumnie nie siędzie!
SŁOWACKI: Nie siędzie?
REDAKTOR: Broń Boże!
Choćby nawet chciał usiąść, to nijak nie może,
Siada tylko na stepy, względnie na mokradła!
SŁOWACKI: Ta ptaszyna?
REDAKTOR: Ptaszyna? Jakby panu spadła
Na głowę, to pan życie straciłbyś z tą chwilą.
Wielka jak struś, a waży ze czterdzieści kilo!

…i tak zdaniem Andrzeja Waligórskiego wieszcz się kompletnie skompromitował.

Gdyby żurawie zechciały zawitać do Opola jesienią 2009 r.  spotkałyby wielu pobratymców ze stali: inwestycje opolskie znaczą się bowiem żurawiami.

Autor filmu o opolskich żurawiach, Andrzej Strzelczyk pisze tak:

“…Uwaga! Film zawiera aspekty perswazyjne! Obraz malowany światłem może zastąpić 1000 słów ” A no, może…patrzmy zatem.

zima, dym, powietrze

To była dobra wiadomość. Niestety jest też zła. Otóż w Opolu oddycha się coraz gorszym powietrzem a nawet jeszcze gorszym niż to, które jest mierzone w zaledwie w kilku miejscach naszego województwa. Aktualne wyniki pomiarów można obejrzeć pod adresem: http://www.opole.pios.gov.pl:81/iseo/.

ulice, solanka, zieleń i zdrowie

Automatyczne stacje pomiaru nieczystości powietrza niewiele mówią o tym co jest w powietrzu wzdłuż ulic i chodników, którymi codziennie się poruszamy. Nie zdajemy sobie nawet sprawy z tego, że żądając po każdym opadzie śniegu solenia ulic narażamy się na zwiększoną emisję zanieczyszczeń produkowanych na drogach i rozpylanych przez koła samochodów. To dlatego jeśli jest to możliwe należy unikać ruchliwych ciągów komunikacyjnych. To dlatego warto oddzielić ruch pieszy i rowerowy od ulic i przekształcać miasto tak aby ludzie mieli do dyspozycji atrakcyjne i zdrowsze zielone szlaki komunikacyjne.

Traktujemy miejskie ulice jak krwiobieg, w którym blokada większej żyły powoduje groźny zawał. Tak nie jest. Samochody nie muszą kluczyć wąskimi ulicami. Patrząc na mapę Opola widać, że centrum już ma swoją obwodnicę przez Nysy Łużyckiej, Batalionów Chłopskich, Plebiscytową i Fabryczną. Nauczyliśmy się żyć bez wiaduktu na ulicy Struga, spróbujmy zrezygnować z białego mostu nad Odrą.

To prawda, że “a little knowledge is a dangerous thing” ale czy moglibyśmy spojrzeć na kwestię remontu z punktu widzenia okazji do głębszych zmian w organizacji ruchu samochodów i miejskiej komunikacji? Zwraca się uwagę na piwne ogródki, może jednak warto spojrzeć na całość przy pomocy szerszego horyzontu myślowego?

Co można zrobić?

1. Zamknąć z jednej strony Piastowską i częściowo zamienić ją w parking.
2. Na białym moście postawić szlaban zapewniając przejazd jedynie autobusom i pojazdom służby zdrowia, porządku i bezpieczeństwa.
3. Wynegocjować aby te 3mln zł zamiast na remont Piastowskiej przeznaczyć na budowę miejskich parkingów w otoczeniu dworca Opole – Zachód.
4. Przy pomocy szynobusu zorganizować system teleportacji między stacjami Opole Zachód – Opole Wschód – Opole Groszowice. Kilkanaście lat temu gazety pisały o taki wykorzystaniu linii kolejowych.

• Tramwaje w Opole
• Komunikacja miejska w Opole

(rys: http://www.catman.pl/index.php?act=cm)

Zakupy za granicą to kiedyś sposób na zaopatrzenie rodziny.
Dziś problemem są tylko pieniądze, sklepy są pełne, przynajmniej teoretycznie.
Faktem jest , ze teraz gdy jesteś za granica musisz się bardzo nabiegać za pamiątkami z podróży. Sklepy w innych krajach oferują ten sam towar co w Polsce.
Jest to jednak prawie ten sam towar.
Kawa mojej ulubionej marki kupowana np. w Wiedniu ma inny smak niż kawa tej samej marki kupowana w Opolu.
Proszek do prania kupiony w Berlinie ma inne właściwości niż tej samej marki kupowany w moim mieście. Przykłady mogę mnożyć.
Czy i Ty masz wrażenie, że towar kupiony za granicą jest lepszy,
niż ten sam produkt tej samej firmy kupiony w Polsce? To nie jest złudzenie, taka jest prawda.

Jeżeli czujesz się oszukany przez zagraniczny koncern, który pod tą samą
nazwą sprzedaje coś innego w Polsce i na zachodzie, podpisz się pod
apelem do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta.

Razem, przeciwstawmy się dyskryminacji polskich konsumentów!

Dzisiejsze pytanie na MMOpole Czy łatanie dziur podczas mrozów ma sens? jest bardzo ważne. Nie ma innego wyjścia – trzeba łatać!

To jedno ze zdjęć, które dziś zrobiłem. Najlepsze ze wszystkich, bo pokazuje kilka typów uszkodzeń nawierzchni i dobrze wykonaną robotę jeżeli chodzi o odśnieżanie przejść.

Na pewno każdy kierowca ma swoje “ulubione dziury”. Moje, które obserwuję jak rosną, są w tych miejscach:

• na drodze do reala, skręcając z Horoszkiewicza w Sosnkowskiego, rozległa sieć dziur.
• wracając z reala, skręcając na wiadukt z Horoszkiewicza w Ozimską, również rozległa sieć dziur.
• Od strony północnej dojeżdżając z Katowickiej do skrzyżowania Katowicka – Ozimska natrafia się na skupisko dziur. Dziura na dziurze.
• Na Pużaka przed przejściem dla pieszych z włączanymi światłami, powiększają się dziury wzdłuż łaty po wykopie w poprzek tej drogi. Jeszcze tydzień temu było tu w miarę gładko. Dziś dziurki.

Zaskakująco w dobrym stanie jest natomiast ulica Obrońców Stalingradu. Milutko i gładziutko, szczeliny widać tylko wzdłuż kilku długich łat.

Nie ma innego wyjścia jak łatać i wciąż łatać na bieżąco. Oczywiście równolegle warto rozglądać się za jakąś nową i szybko-naprawczą metodą na dziury, bo łatanie dróg w takich warunkach to piekielnie trudna i męcząca sprawa. Może są jakieś dobrze przyczepne zimą gumowe asfalty? Takie co wczepią się w dziurę, nie wpuszczą w głąb soli z wodą i nie dopuszczą do dalszego rozpadu dróg?

Ten kto znajdzie na dziury sposób, z pewnością zdobędzie sławę i być może zostanie uhonorowany tytułem zasłużony dla województwa.

Dopisek:

• A jednak są badacze dziur!
  TVN24: materiał wideo: W laboratorium katedry inżynierii drogowej Politechniki Gdańskiej zajmują się sprawami prawdziwie przyziemnymi. Poważni naukowcy badają tu bowiem… dziury. A tych na polskich drogach nie brakuje. A koszt ich naprawy przewyższa możliwości władz.
• Problem dziur jest głębszy. Błędy budowanych u nas dróg zaczynają się w najniższych warstwach stabilizujących grunt pod drogą.

• Technologia renowacji dróg poprzez recykling nawierzchni do 30-35cm. Wymiany jedynie wierzchniej warstwy skutkują powrotem do głębokich dziur po 2-3 sezonach użytkowania.

Przykład 1:

Budynek ocieplony azbestem (wspólnoty mają duży problem… trzeba będzie się tego azbestu pozbyć!) widok od strony od strony południowej na balkony i okna. Czerwone to powierzchnie o temperaturze 4-5 stopni celcjusza. Fiolet w oddali to -7 stopni. Na czerwono i żółto widoczne są elementy budynku pomalowane na brązowo. Jest to efekt promieniowania cieplnego. Balkony od spodu mają temperaturę około -4, natomiast ściana są cieplejsze o parę stopni. W górnej budynku ściana jest zimniejsza.
Wniosek: Badania termowizyjne warto przeprowadzić w różnych warunkach pogodowych i o różnej porze dnia. Igły drzewka i ściana budynków mają zbliżoną temperaturę. Oznacza to, że zewnętrzna powłoka budynku jest cienka (płyta azbestowa) i jej temperatura szybko zbliża się do temperatury otoczenia a pod spodem jest jakaś izolacja co ułatwia tą zmianę temperatury.

Przykład 2:

Wykrycie uchylonego okna to drobnostka. Człowieka bez czapki również.

Przykład 3:

To jest zdjęcie budynku ocieplonego styropianem. Widok od strony północnej. Widać kto wietrzy sobie mieszkanie. Wyraźnie widoczne wychłodzone betonowe płyty balkonów. Dookoła okien i klatki schodowej widoczne cieplejsze miejsca świadczące o większej ucieczce ciepła niż przez ocieploną ścianę.

Mieszkańcy bloków z centralnym ogrzewaniem nie są wolni od cieplnych dylematów. W bolkach również poszukuje się sposobów oszczędzania ciepła. Tam gdzie są podzielniki zdarza się zakręcanie kaloryferów i ogrzewanie mieszkań jednym łazienkowym kaloryferem i od sąsiadów.

Różnica temperatur między wnętrzem, a temperaturą powietrza na zewnątrz wywołuje różne efekty. Zimą można odkryć fuszerki budowlane wpływające na ucieczkę ciepła. W miejscach gdzie występują mostki termiczne może dochodzić do zawilgocenia ściany i rozwoju pleśni. Na ścianach może skraplać się woda podobnie jak to widzimy w najzimniejszych rogach na szybach okien. Nie zawsze jest to problem wilgoci skraplającej się z powietrza w pomieszczeniu. Zdarzają się przecieki (uszkodzone dachy, rynny), które pogarszają właściwości termiczne ścian i izolacji cieplnych. Zgłaszając problem w spółdzielni mieszkaniowej czy u zarządcy wspólnoty można usłyszeć: “proszę odsunąć meble od ściany..“, “suszyć ścianę farelką..“, “wietrzyć mieszkanie…“. To są półśrodki. Ważne jest poznać właściwą przyczynę problemów. Z pomocą przychodzi nowoczesna technika. Zdjęcia kamerą termowizyjną wewnątrz mieszkania i na zewnątrz budynku mogą pomóc odkryć prawdziwy problem. Poniżej dwa przykład, w których kamera termowizyjna pomogła zrozumieć zimowy cieplno-wilgotnościowy problem:

Foto TERMO.opole.pl

Tutaj widoczne są na ścianie budynku zimne zacieki z rynny. Woda wnika pod azbestowe płyty. Efekt: zimna i mokra ściana, a w mieszkaniu duże ryzyko pojawienia się pleśni. W tym mieszkaniu meble musiały być przestawione na inną ścianę. Na wiosnę wspólnota będzie musiała zabrać się za sprawdzenie izolacji wzdłuż rynien i naprawy rynien. Jeśli nie wymiana termoizolacji, to może przydałoby się zamontować w rynnach kable grzejne?

Foto TERMO.opole.pl

To jest zdjęcie ściany poniżej izolacji. Temperatura ściany jest tak niska jak tego małego piwnicznego okienka. Na parterze w mieszkaniu dużo zimniej niż na piętrach, do tego wzdłuż ściany na zimnej podłodze może skraplać się woda. Niebieski obiekt po prawej stronie to klatka schodowa – wyraźnie widać, że zbudowana jest z bloczków betonu komórkowego. Ciemniejsze kreski to lepiej przewodząca ciepło zaprawa.

Z pomocą kamery termowizyjnej da się zobaczyć to co niewidzialne i znaleźć przyczynę problemów.

Foto TERMO.opole.pl

A właśnie nieprawda, bo mamy pretendentkę do  tytułu najbardziej  fantomowej stacyjki.   Pełnia egzotyki spotkała mnie dzisiaj za sprawą  podróży linią Opole- Kluczbork.  Z Wilsonowa najbliżej jest do dworca PKP Opole-Gosławice i po raz pierwszy w życiu korzystam z tej stacji.

Nieistniejący dworzec Opole-Gosławice

Babcia Melania opowiadała, że kiedyś dawniej stał tu budynek dworcowy, ale rozebrano go, podobnie jak budkę dróżnika koło przejazdu kolei przecinającego ulicę Częstochowską. Dziś przejazd jest niestrzeżony i  bezpieczeństwa podróżnych drogowych i kolejowych strzeże tylko znak Stopu i tablica reklamująca stronę www.bezpieczny-przejazd.pl . Reklama ta  skutecznie odwraca uwagę kierowców od przejazdu przy pomocy napisu “Zatrzymaj się i żyj”;-)

Uważnie przechodzę przez tory i stoję jak słup soli przy słupie dla linii elektrycznej.  Na słupie zamontowano tabliczkę z rozkładem pociągów.  Do peronu około 200m jeszcze.

Tu jest bardzo ważne miejsce: rozkład jazdy  pociągów w wojewódzkim mieście Opolu.

To trzeba wiedzieć!

Okey, fajnie jest, mijam słup, idę dalej wzdłuż torów w kierunku  peronu- “nie peronu”, platformy takiej z daszkiem. Słońce świeci, jest cudna zima. Idzie się trochę ciężko, bo ścieżka  nieodśnieżona.

Peron-widmo, platforma  służy do niczego, tu nie czekać!

Już stoję na peronie. Pociąg już widać z daleka, pogwizduje głośno  (ale wesoło )  przy przejeździe z ulicą Częstochowską. Widzę, ze szczęśliwie przejechało nawet ostatnie autko przed samą mordką szynobusu. Widać kierowca był z tych, co się nie zatrzymuje

Szynobus mija ostrożnie Częstochowską i  zatrzymuje się w polu. Nie, nie w polu a przy  wspomnianym  już słupie. Stoi, gwiżdże, gwiżdże jakby głośniej i coraz bardziej niecierpliwie,  hej,hej, czy na mnie może? Stoję na platformie, a szynobus znaki daje błyskając raz po raz światłami. Błyska i błyska. I czuję, ze się trochę jakby denerwuje.

Tu czekać na pociąg, charakterystyczne cechy miejsca: z jednej strony Toj-tojka, z drugiej słup z rozkładem jazdy.

Nagle mnie olśniło i rozumiem, że to do mnie. O jak miło, że tak uprzejma jest obsługa szynobusu. Kto powiedział, ze kolej jest bezduszna? Ostatnie takie klimaty dane mi było przeżyć chyba w Turcji albo  w Majdanie na stacji Bieszczadzkiej Ciuchci.

Biegnę, dopadam, wsiadam, jadę.

Jest super, pełna fantazja i umowność!Standard europejski ??  Kto z Was wie , że taką przedziwną stacyjkę typu “blaszka na słupie”  mamy w Opolu?

Wiwat czujna załoga szynobusu na osobliwej stacji Opole-Gosławice!

Najładniejsza rzecz, jaką udało mi się odkryć,  to wisząca na sznurku kolia. Biżuterię też trzeba czasem przewietrzyć.

Za wycięciem w pień reklamy zagracającej ulice i place jest Magdalena Staniszkis, architekt urbanista. W wywiadzie dla Gazety powiedziała: “...w przestrzeni publicznej nie wolno śmiecić, tak jak nie wolno nikogo napadać. To jest agresja wizualna. Za to powinien być mandat”.

“Królewska Akademia Rolnicza powstała w 1847 roku, a w roku 1868 swoją działalność rozpoczął Królewski Instytut Pomologiczny, którego inicjator Gustaw Stoll i jako pierwszy dyrektor uczelni przyczynił się do rozbudowy obiektów dydaktycznych oraz powiększenia powierzchni gospodarstwa,” gdzie pojawiły się szkółki i pola uprawne, potem piękne szklarnie i ogrody. W 1878 założono park w celach dydaktycznych i ochronnych dla słabo odpornych odmian drzew owocowych więcej…

Informację o pracach, a przede wszystkim prezentacje o pięknie Pomologii zamieściliśmy na stronie C. Litera C ma symbolizować cierpliwą pracę nad ratowaniem Pomologii. Pracę z zamiłowania, bez szczędzenia prywatnego czasu i własnych pieniędzy. Wszystkie poczynania były konsultowane z władzami gminy i powiatu, wszystkie prace na rzecz Pomologii  (np. przygotowanie studium i ekspertyz) konsultowane, o każdym kroku władze były poinformowane.

Ogród Botaniczny w Prószkowie mógłby być pomysłem na rewitalizację  kompleksu Pomologii. Idei tej przyklaskiwała władza, deklarując poparcie. Uniwersytet Opolski, mając na względzie fakt, że część terenu należy do starostwa, a część do gminy, był bardziej sceptyczny w ocenie sytuacji. Mamy wiele przykładów z Polski, gdzie ogród botaniczny lub arboretum  stał się dźwignią rozwoju gminy. Tak stało się w Mikołowie, gdzie powstał Śląski Ogród Botaniczny; w Wojsławicach, gdzie przywrócono walory kolekcji rododendronów; w arboretum w Bolestraszycach i wielu innych miejscowościach.

Podobna placówka  w Prószkowie mogłaby być podstawą strategii rozwoju tej  gminy o dużych tradycjach ogrodniczych. Ogród pełniłby funkcję rekreacyjną dla Opolan i byłby atrakcją dla rozwoju ruchu turystycznego.

Wreszcie nadszedł wielki dzień, który miał zwieńczyć wysiłki zapaleńców rewitalizacji  swojej małej ojczyzny i nadszedł czas  konferencji na której miano dokonać symbolicznego aktu zawiązania koalicji na rzecz Pomologii. O celu konferencji poinformowani byli wszyscy zaproszeni. Frekwencja była znakomita: przybyły VIPy województwa opolskiego, członkowie stowarzyszeń, media.

Kolejni  zabierający głos byli bardzo zgodni :

Pani Marszałek zapewniła, że sprawa Pomologii leży jej na sercu i zadeklarowała otwarcie władz województwa na sprawy ratowania Pomologii.

Pan Starosta Powiatu Opolskiego zapewnił, że sprawa Pomologii leży mu na sercu i zadeklarował   otwarcie władz powiatu na sprawy ratowania Pomologii.

Pani Burmistrz Prószkowa zapewniła, że sprawa Pomologii leży jej na sercu i zadeklarowała otwarcie władz gminy na sprawy ratowania Pomologii.

Pan Przedstawiciel Pana Wojewody zapewnił, że sprawa Pomologii leży mu  na sercu i zadeklarował  otwarcie władz województwa na sprawy ratowania Pomologii.

Pani Dyrektor Szkoły zajmującej budynek Pomologii  zapewniła,  że sprawa Pomologii leży jej na sercu i zadeklarowała otwarcie władz szkoły na sprawy ratowania Pomologii.

I tak dalej i w tym stylu- po kolei od najważniejszego do najmniej ważnego VIPa.

JUŻ, już miało dojść do podpisania aktu koalicji (a trzeba wiedzieć, ze to tylko akt dobrej woli, bo przecież nie ma on konsekwencji prawnych), ale nagle VIPy doszły do wniosku, że tego zrobić nie mogą, bo to z zaskoczenia ich wzięto, że zobowiązywać się nie godzą, że w ogóle to nie są od ogrodów botanicznych.

To ja się pytam: od czego są?

W ostatnim słowie konferencji poradzono stowarzyszeniom  ratującym Pomologię, aby postarały się o zaufanie władz. I tak oto wygląda współpraca samorządu z obywatelem. Przykład ogólnej dobrej woli wszystkich, która do niczego nie prowadzi nie jest zachętą do budowania społeczeństwa obywatelskiego.

Wielka Orkiestra Społecznej Niemocy czy brak chęci przy ogólnym pustosłowiu?

Gdy w dyskusji padały mądre słowa, argumenty i propozycje, Pani Burmistrz wstała i poszła. Ponieważ nie uciekał Jej ostatni autobus do Prószkowa, bo tę linię zlikwidowano już dawno, mniemam, że bardzo ją  sprawa Pomologii znudziła A przecież akurat władza terenu Prószkowa i okolic reprezentuje opcję, której zachowanie zabytków kultury niepolskiej przeszłości tych ziem nie powinno przeszkadzać. Władza w wystąpieniach  używała takich sformułowań: mój teren, moja ziemia, moi pracownicy, moje miasto, moi ludzie. To znaczy o dużym stopniu  identyfikacji decydentów  z zasobami tej ziemi.

To ja się pytam: dlaczego pozwalają na dewastację Pomologii? ;-(

“Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły“. Jest duża szansa, że wśród serdecznych przyjaciół Pomologii, rozsypie się ona w gruz i zniszczy  do końca.

—————-

Relacja z konferencji “Koalicja na rzecz Pomologii” w dniu 12 stycznia 2010r. Przeczytaj : Beata dla ekoopole

OGŁOSZENIE
Członkowie Stowarzyszenie „Zielona Ziemia” będą bardzo wdzięczni za wszelkie listy od Państwa kierowane na email: greszol[małpka]wp.pl

Czekamy na Państwa opinie, oczekiwania, pomysły, propozycje np. wolontariatu w ewentualnych działaniach na rzecz Pomologii. Wszelkie uwagi i wypowiedzi na pewno będą cenne w tworzeniu opinii publicznej i budowaniu lokalnego społeczeństwa obywatelskiego.

A może o POMOLOGIi lepiej zapomnieć? Tak jak zapomniała gmina, nie umieszczając jej nawet na swojej stronie internetowej.